31 januari 2016

De Belastingdienst koppelt de inkomsten en andere gevoelige gegevens van buren, kamerbewoners, nieuwe bewoners en oude bewoners  lustig aan elkaar in de veronderstelling dat al die niets vermoedende burgers wel toeslagpartners van elkaar zullen zijn.

Wildvreemden krijgen daardoor niet alleen ongevraagd uw naam, uw geboortedatum en uw burgerservicenummer te zien maar ook uw inkomen en alle mogelijke ander zaken waarvan u het eigenlijk al heel vervelend vond dat u verplicht was die aan een voor u onbekende belastingmedewerker te moeten verstrekken.

De mensen van de belastingdienst wijten deze misstand aan systeemfouten. In de zwaar verouderde computers waar die dienst alle gegevens van alle Nederlanders in opslaat. In die computers die overigens allemaal in één gebouw in Apeldoorn staan, schijnen nogal wat systeemfoutjes te zitten. De belastingdienst of althans de voor die dienst verantwoordelijke bewindslieden zouden zich eens moeten beraden op de door hen gebruikte systemen.  En nou heb ik het even niet over mijn stokpaardje dat belasting eigenlijk diefstal is en dat de overheid er goed aan zou doen te proberen voortaan op een eerlijke manier aan de kost te komen maar over de manier waarop de overheid haar strooptocht heeft georganiseerd.

Waarom moet ik, om belasting te “mogen” betalen mijn hele hebben en houden bloot geven aan een stel mij totaal onbekende mannen en vrouwen van wie ik uit vrije keus waarschijnlijk nog niet een pakje ansichtkaarten zou willen kopen.

Even wil ik het niet hebben over de schandalige hoogte van de bedragen die de Nederlandse burger aan belastingen moet ophoesten, het gaat mij nu om de manier waarop de hoogte van die bedragen met name bij de inkomsten en de vennootschapsbelastingen worden bepaald worden. Als Nederlands staatsburger ben je niet alleen verplicht de belasting mannen en vrouwen uitvoerig in te lichten over het geld dat op je bankrekening binnenkomt maar ook over met wie je je huis deelt, in wat voor een auto je rijdt, waar je je spaargeld in investeert, waar je kinderen op school gaan, van welke politieke partij of organisatie je lid bent, hoeveel uren je werkt voor je geld, waar je je geld aan uitgeeft en wie je huisarts, je apotheker en je tandarts en ga zo maar door zijn. Als ondernemer ben je zelfs verplicht je meest intieme bedrijfsgeheimen te delen.

De belastingdienst heeft zo’n enorme hoeveelheid gegevens over elke Nederlandse burger en zoveel bevoegdheden om burgers en bedrijven die gegevens in te ontfutselen dat zelfs de Politie daar jaloers op is. Het idiote verschijnsel doet zich daar bij voor dat wanneer de Politie gegevens van de belastingdienst wil hebben om bijvoorbeeld een moord of een overval op te lossen zij die vaak niet krijgt maar dat de Politie wel alle kenteken en reisgegevens die zij vergaard ongevraagd aan de belastingdienst moet afstaan.

Onaanvaardbaar

De Autoriteit Persoonsgegevens vindt het onaanvaardbaar dat privacygevoelige informatie van burgers met vreemden worden gedeeld.

“de belastingdienst is ervoor verantwoordelijk dat ze een systeem bouwen op basis waarvan het hele stelsel kan worden uitgevoerd, zonder dat mensen in de persoonlijke levenssfeer op een verkeerde manier worden geraakt”, zegt vicevoorzitter Wilbert Tomesen van de privacywaakhond tegen De Monitor.

Ik heb het eerlijk gezegd niet zo op mannen en vrouwen die er voor kiezen te gaan werken voor de belastingdienst maar deze keer neem ik het voor hen op, hen treft in deze geen enkele blaam.

De oorzaak is overduidelijk niet een aan hen te wijten systeemfout maar het feit dat de Nederlandse overheid bij de manier waarop de hoogte van de belastingen moet worden bepaald ook nog eens heeft gekozen voor een totaal fout systeem.

De totale registratie van alles wat de individuele burger betreft, niet alleen zijn naam, adres en woonplaats, zodat je hem weet te vinden maar ook zijn politieke overtuiging, zijn geloof of religie en zijn etnische achtergrond, alles wil de moderne staat van zijn burger weten, alles en totaal.